1 00:01:35,011 --> 00:01:37,013 ‫بابا! 2 00:01:39,974 --> 00:01:40,975 ‫بابا! 3 00:01:46,022 --> 00:01:50,026 ‫قسمـــــــــت 7 4 00:01:53,029 --> 00:01:55,990 ‫یعنی بابا... حالش خوبه. 5 00:01:59,035 --> 00:02:02,038 ‫راستی. دیروز، بعد ضیافت باغ... 6 00:02:02,038 --> 00:02:03,998 ‫چی داری می‌گی؟! 7 00:02:03,998 --> 00:02:06,960 ‫وزیری که از سم خورد الان توی وضعیت بحرانی به‌سر می‌بره! 8 00:02:06,960 --> 00:02:08,044 ‫کسالت داری. هرچقدر می‌تونی بخواب! 9 00:02:10,046 --> 00:02:13,007 ‫به‌ لطف اون‌ها، یه دل سیر خوابیدم. 10 00:02:13,007 --> 00:02:15,051 ‫ولی تا ظهر خوابیدن هم زیاده‌روی‌ـه. 11 00:02:20,974 --> 00:02:23,977 ‫حالا دیگه نمی‌تونم بدون گریم برم. 12 00:02:28,022 --> 00:02:29,023 ‫عه‌وا. 13 00:02:29,065 --> 00:02:31,067 ‫می‌تونستی یه روز مرخصی بگیری. 14 00:02:31,985 --> 00:02:35,989 ‫نمی‌تونم همچین چیزی رو قبول کنم. ‫لطفاً کاری بهم محول کنید. 15 00:02:35,989 --> 00:02:37,991 ‫ها؟ کک‌ومک‌هات. 16 00:02:37,991 --> 00:02:42,036 ‫بدون این‌ها احساس راحتی نمی‌کنم. ‫می‌شه بذارم بمونن؟ 17 00:02:42,036 --> 00:02:44,038 ‫درک می‌کنم چی می‌گی. 18 00:02:44,038 --> 00:02:49,002 ‫همه مدام پافشاری می‌کردن که بدونن اون ندیمه کیه. 19 00:02:49,002 --> 00:02:50,962 ‫عذر می‌خوام. 20 00:02:50,962 --> 00:02:52,005 ‫اشکالی نداره. 21 00:02:52,005 --> 00:02:55,049 ‫راستی، گائوشون از صبح اومده اینجا ‫و هنوز تشریف نبرده. می‌خوای چیکار کنی؟ 22 00:02:56,050 --> 00:03:00,013 ‫به‌نظر حوصله‌ش سر رفته بود، برای همین ‫ازش خواستم علف‌های هرز رو بِکنه. 23 00:03:01,014 --> 00:03:02,056 ‫علف‌های هرز... 24 00:03:02,056 --> 00:03:06,060 ‫توی ضیافت باغ، تو جایگاه نسبتاً بالارتبه‌ای بود. 25 00:03:06,060 --> 00:03:08,021 ‫واقعاً که آدم باملاحظه‌ایه. 26 00:03:08,980 --> 00:03:13,985 ‫مطمئنم به نوبه خودش دل ندیمه‌ها رو برده. 27 00:03:15,028 --> 00:03:18,990 ‫می‌تونم از اتاق پذیرایی استفاده کنم؟ 28 00:03:19,032 --> 00:03:21,993 ‫مشکلی نیست. هونگ‌نیانگ. 29 00:03:21,993 --> 00:03:22,035 ‫چشم. 30 00:03:22,035 --> 00:03:26,039 ‫شاید اشتباه می‌کنم، ولی انگار ‫چشم‌های هونگ‌نیانگ هم برق می‌زنه. 31 00:03:26,998 --> 00:03:29,000 ‫جینشی-ساما ازم خواستن این رو بیارم خدمتتون. 32 00:03:30,960 --> 00:03:34,964 ‫این همون سوپی‌ـه که گیوکویو-ساما ‫قرار بود میل کنن، درسته؟ 33 00:03:35,048 --> 00:03:36,049 ‫بله. 34 00:03:36,049 --> 00:03:38,009 ‫لطفشون رو می‌رسونه. 35 00:03:39,052 --> 00:03:40,053 ‫لطفاً ازش نخورید. 36 00:03:40,053 --> 00:03:41,971 ‫نمی‌خورم. 37 00:03:42,013 --> 00:03:48,019 ‫نقره فوراً زنگ می‌زنه. ‫این الان اکسیده شده و دیگه مزه‌ی خوبی نمی‌ده. 38 00:03:48,019 --> 00:03:49,979 ‫مزه‌ی خوب.. 39 00:03:49,979 --> 00:03:52,023 ‫این رو با دست‌هات برداشتی؟ 40 00:03:52,023 --> 00:03:54,984 ‫خیر، به کاسه دست نزدم. 41 00:03:54,984 --> 00:03:57,987 ‫فقط یه قاشق از محتویاتش برداشتم ‫تا از سم بودنش مطمئن شم. 42 00:03:57,987 --> 00:04:00,031 ‫شوپ شوپ شوپ. 43 00:04:02,075 --> 00:04:04,035 ‫لطفاً یه‌لحظه منتظر بمونید. 44 00:04:04,035 --> 00:04:05,954 ‫چلیک چلیک چلیک. 45 00:04:05,954 --> 00:04:06,079 ‫تلق تلق تلق. 46 00:04:07,997 --> 00:04:10,041 ‫پنبه، پودر سفیدکننده و یه فرچه. 47 00:04:10,041 --> 00:04:11,042 ‫بله. 48 00:04:11,042 --> 00:04:13,002 ‫می‌خواید با این‌ها چیکار کنید؟ 49 00:04:13,044 --> 00:04:15,046 ‫توی عطاری‌ای که قبلاً‌ کار می‌کردم، 50 00:04:15,046 --> 00:04:20,009 ‫ظرف‌هایی رو که نمی‌شد لمس کنیم رو ‫به رنگ آغشته می‌کردیم. 51 00:04:20,009 --> 00:04:21,970 ‫این هم یه روش مشابهه. 52 00:04:22,011 --> 00:04:26,057 ‫کاری نداره. این گلوله‌ی پنبه رو با کمی پودر می‌پوشونم. 53 00:04:27,016 --> 00:04:28,977 ‫به کاسه پودر می‌زنم... 54 00:04:29,060 --> 00:04:32,981 ‫و در مرحله‌ی آخر، اون مقدار اضافی رو پاک می‌کنم. 55 00:04:35,984 --> 00:04:36,067 ‫اینم نتیجه. 56 00:04:36,067 --> 00:04:38,069 ‫یه‌سری لکه‌های سفید هست. 57 00:04:38,987 --> 00:04:41,030 ‫اون لکه‌ها متعلق به فردی‌ان که لمسش کرده. 58 00:04:41,990 --> 00:04:45,994 ‫وقتی این کاسه رو با انگشت‌هات ‫لمس می‌کنی، لکه‌ای به‌جا می‌ذاره. 59 00:04:45,994 --> 00:04:49,038 ‫علی‌الخصوص روی نقره قابل‌مشاهده‌ست که زود زنگ می‌زنه. 60 00:04:49,998 --> 00:04:53,042 ‫برای همینه که نقره‌جات رو قبل از استفاده کامل پاک می‌کنیم. 61 00:04:54,002 --> 00:04:57,005 ‫به عبارت دیگه، اثرانگشت‌هایی که اینجا موندن 62 00:04:57,005 --> 00:05:00,049 ‫متعلق به کسی‌‌ان که کاسه رو ‫بعد از تمیز شدن لمس کرده؟ 63 00:05:00,967 --> 00:05:02,010 ‫همین‌طوره. 64 00:05:02,969 --> 00:05:08,016 ‫از روی اندازه و جای قرارگیری اثرانگشت‌ها، ‫می‌شه به نحوه‌ی گرفتن کاسه توسط اون شخص پی برد. 65 00:05:08,975 --> 00:05:10,018 ‫کاسه به‌صورت... 66 00:05:11,978 --> 00:05:12,979 ‫چی شده؟ 67 00:05:17,025 --> 00:05:17,984 ‫هیچی. 68 00:05:18,985 --> 00:05:22,989 ‫گمون می‌کنم کاسه رو چهارنفر به دست گرفتن. 69 00:05:22,989 --> 00:05:24,032 ‫چهارنفر. 70 00:05:24,991 --> 00:05:28,036 ‫اول،‌ سه‌نفر که دوسمتِ کاسه رو لمس کردن. 71 00:05:28,077 --> 00:05:30,038 ‫کسی که سوپ رو ریخته، 72 00:05:30,997 --> 00:05:32,081 ‫کسی که کاسه رو برده، 73 00:05:33,041 --> 00:05:35,043 ‫و پیش‌مرگ لیشو-ساما. 74 00:05:36,044 --> 00:05:38,046 ‫ولی یکی دیگه هم بود. 75 00:05:38,046 --> 00:05:41,007 ‫یه «فرد ناشناس» که لبه‌ی کاسه رو لمس کرده. 76 00:05:41,049 --> 00:05:46,012 ‫به عقیده‌ی من کسی که غذا رو ‫مسموم کرده این فرد ناشناس بوده. 77 00:05:47,013 --> 00:05:52,977 ‫اگه این‌طوره، پس اثرانگشت پیش‌مرگ ‫روی کاسه‌ی همنشین عالی‌رتبه چیکار می‌کنه؟ 78 00:05:53,019 --> 00:05:59,984 ‫مشخصه. پیش‌مرگ لیشو-ساما به‌نوعی ‫برای آزارواذیت ایشون، از قصد عوضش کرده، 79 00:05:59,984 --> 00:06:01,069 ‫بدون اینکه از مسموم بودنش باخبر باشه. 80 00:06:01,069 --> 00:06:02,070 ‫عوضش کرده؟ 81 00:06:03,988 --> 00:06:04,989 ‫زورگویی‌ـه. 82 00:06:04,989 --> 00:06:07,992 ‫یه ندیمه به یه همنشین عالی‌رتبه زور می‌گه؟ 83 00:06:07,992 --> 00:06:09,994 ‫مثل اینکه باورتون نمی‌شه. 84 00:06:10,036 --> 00:06:11,996 ‫می‌شه شفاف‌سازی کنید؟ 85 00:06:12,997 --> 00:06:18,002 ‫قبل از هرچیزی باید این رو بگم که ‫این‌ها همه صرفاً حدس‌وگمان منه. 86 00:06:18,002 --> 00:06:19,045 ‫مشکلی نیست. 87 00:06:19,045 --> 00:06:23,049 ‫شما لباسی که لیشو-ساما توی ‫ضیافت باغ به تن داشتن رو یادتونه؟ 88 00:06:23,049 --> 00:06:26,052 ‫بله. تاجایی که یادمه صورتی پررنگ بود. 89 00:06:27,011 --> 00:06:28,971 ‫معمولاً، چیزی که قابل تصوره اینه که 90 00:06:28,971 --> 00:06:31,974 ‫اگه یه همنشین رنگی انتخاب می‌کرد که ‫با لباس گیوکویو-ساما در تضاد بود، 91 00:06:32,016 --> 00:06:35,019 ‫ندیمه‌هاش رنگ دیگه‌ای بهش پیشنهاد می‌کردن. 92 00:06:35,019 --> 00:06:39,982 ‫یا لاأقل، خودشون چیزی می‌پوشیدن ‫که باهاش همخونی داشته باشه. 93 00:06:40,024 --> 00:06:44,028 ‫اما با این‌حال، همه‌ی ندیمه‌هاشون ‫لباس سفید به تن کرده بودن. 94 00:06:45,988 --> 00:06:52,036 ‫با این‌‌کار، لیشو-ساما رو تبدیل به ‫مضحکه‌ای می‌کنن که از درک شرایط عاجزه. 95 00:06:52,036 --> 00:06:54,038 ‫ندیمه‌ها نباید جلوی درخشش بانوشون رو بگیرن. 96 00:06:54,997 --> 00:06:57,041 ‫حالا که فکرشو می‌کنم، اون روز... 97 00:06:57,041 --> 00:07:03,005 ‫حیا ندارین؟ لباس سرخ؟ 98 00:07:04,048 --> 00:07:07,009 ‫ندیمه‌های آئودو-ساما داشتن ندیمه‌های لیشو-ساما رو 99 00:07:07,009 --> 00:07:09,971 ‫بابت شونه خالی کردن از کار سرزنش می‌کردن. 100 00:07:10,054 --> 00:07:12,056 ‫کاخ اندرونی مملو از دشمنه، 101 00:07:12,056 --> 00:07:17,019 ‫پس تنها کسایی که یه همنشین می‌تونه ‫بهشون اعتماد کامل داشته باشه،‌ ندیمه‌هاشه. 102 00:07:17,019 --> 00:07:22,024 ‫حدس می‌زنم ندیمه‌ها اون لباس رو ‫به بانوی جوان‌شون لیشو-ساما پیشنهاد کردن، 103 00:07:22,984 --> 00:07:25,987 ‫و ایشون اون لباس رو بدون اینکه بفهمه ‫هدف ازش تحقیر کردنشه، پوشیده. 104 00:07:25,987 --> 00:07:27,989 ‫ذره‌ای شک به دلش راه نداده. 105 00:07:28,030 --> 00:07:34,996 ‫نه فقط این، بلکه حتی سعی کرده با عوض کردن غذا ‫ایشون رو بیشتر مورد آزارواذیت قرار بده؟ 106 00:07:34,996 --> 00:07:37,957 ‫بله، هرچند از مسموم بودنش مطلع نبود. 107 00:07:37,957 --> 00:07:40,001 ‫عاقبت باعث نجات جونش شد. 108 00:07:42,044 --> 00:07:44,005 ‫اما بازم کار خیلی زننده‌ایه. 109 00:07:46,007 --> 00:07:48,009 ‫چرا باید دست به همچین کاری بزنن؟ 110 00:07:48,050 --> 00:07:52,013 ‫لیشو-ساما زمانی که خیلی کم‌سن‌وسال بودن ‫همنشین امپراتور پیشین شدن. 111 00:07:52,013 --> 00:07:55,057 ‫و بعدش بلافاصله کاخ اندرونی رو ترک کردن. ‫وضعیت ایشون با همه فرق داره. 112 00:07:55,057 --> 00:07:58,060 ‫یه زن باید از همه‌چیزش برای وقف خودش به همسرش بگذره. 113 00:07:58,060 --> 00:08:00,980 ‫ما همه این رو تو سنین خیلی پایین یاد گرفتیم. 114 00:08:01,022 --> 00:08:05,026 ‫به گمونم، از این منظر که بهش نگاه کنی، ‫وصلت با امپراتور جدید 115 00:08:05,026 --> 00:08:07,028 ‫اوج بی‌شرمی به حساب میاد. 116 00:08:09,030 --> 00:08:11,032 ‫به‌نظرم اثرانگشتی که نزدیک گوشه‌ی کاسه‌ست 117 00:08:11,991 --> 00:08:14,994 ‫از فردی که سم رو اضافه کرده به جا مونده. 118 00:08:15,036 --> 00:08:18,039 ‫حتماً وقتی که داشته سم رو هم می‌زده ‫از گوشه‌ی کاسه گرفته بوده. 119 00:08:18,039 --> 00:08:19,040 ‫که این‌طور. 120 00:08:20,041 --> 00:08:25,004 ‫انگشت‌ها نباید محلی رو که قراره پذیرای ‫لب‌های اشرافی باشه، لمس کنن. 121 00:08:25,004 --> 00:08:26,047 ‫این رو از هونگ‌نیانگ یاد گرفتم. 122 00:08:27,048 --> 00:08:29,050 ‫عقلم بیشتر از این قد نمی‌ده. 123 00:08:31,052 --> 00:08:34,013 ‫می‌شه یه سؤال دیگه هم بپرسم؟ 124 00:08:34,013 --> 00:08:35,014 ‫چه سؤالی؟ 125 00:08:36,974 --> 00:08:40,061 ‫دیروز چرا سعی داشتی از اون پیش‌مرگ محافظت کنی؟ 126 00:08:43,064 --> 00:08:46,984 ‫صرفاً جهت کنجکاوی می‌پرسم. ‫بازجویی یا امثالهم نیست. 127 00:08:50,029 --> 00:08:55,034 ‫زندگی یه دختر خدمتکار درمقایسه با ‫زندگی یه همنشین پشیزی نمی‌ارزه. 128 00:08:57,954 --> 00:09:01,040 ‫به‌خصوص اگه زندگی یه پیش‌مرگ باشه... 129 00:09:08,005 --> 00:09:10,967 ‫سعی می‌کنم این رو به جینشی-ساما توضیح بدم. 130 00:09:11,008 --> 00:09:12,969 ‫خیلی ممنونم. 131 00:09:16,055 --> 00:09:21,060 ‫به‌هرحال،‌ باید ازش ممنون باشم که دردسرِ ‫عوض کردن غذاها رو به جون خرید. 132 00:09:23,020 --> 00:09:25,064 ‫به لطفش تونستم اون سم رو بچشم. 133 00:09:26,065 --> 00:09:30,987 ‫ای کاش واقعاً اون سوپ رو قورت می‌دادم. 134 00:09:34,991 --> 00:09:36,033 ‫همه‌ش همین بود. 135 00:09:36,033 --> 00:09:41,038 ‫عجب. همیشه از نحوه‌ی بیانت، تحت‌تأثیر قرار می‌گیرم. 136 00:09:41,038 --> 00:09:42,999 ‫که این‌طور؟ 137 00:09:42,999 --> 00:09:46,043 ‫این به‌وضوح کار خودی‌ـه، نه؟ 138 00:09:46,043 --> 00:09:48,963 ‫شرایط که حاکی از اینه. 139 00:09:50,006 --> 00:09:52,008 ‫خیلی ساده جلوه‌ش می‌دی. 140 00:09:52,967 --> 00:09:55,052 ‫این قضیه خواب رو از چشمام گرفته. 141 00:09:55,052 --> 00:09:57,013 ‫حتی توان عوض کردن لباس‌هامم نداشتم. 142 00:09:57,013 --> 00:09:58,055 ‫می‌خوام دست از فکر کردن بردارم. 143 00:09:59,015 --> 00:10:01,058 ‫دارید می‌شید خود همیشگی‌تون. 144 00:10:01,058 --> 00:10:04,020 ‫چه اهمیتی داره؟ اینجا که کسی نیست. 145 00:10:04,020 --> 00:10:05,021 ‫من که هستم. 146 00:10:05,062 --> 00:10:07,023 ‫می‌شه یکم راحتم بذاری؟ 147 00:10:07,023 --> 00:10:08,983 ‫خیر. 148 00:10:08,983 --> 00:10:10,985 ‫هیچ حرفم روت جواب نمی‌ده، نه؟ 149 00:10:10,985 --> 00:10:12,069 خیلی وقته که همدیگه رو میشناسیم 150 00:10:12,987 --> 00:10:17,033 ‫داشتنِ یه‌نفر که از بدو تولد ‫مراقبته هم سختی‌های خودش رو داره. 151 00:10:18,034 --> 00:10:21,037 ‫جینشی-ساما، یادتون رفت گیره‌ی سرتون رو بردارین. 152 00:10:21,037 --> 00:10:24,040 ‫آه، ای بابا. پاک فراموش کرده بودم. 153 00:10:24,040 --> 00:10:26,042 ‫توی موهاتون گم شده بود. 154 00:10:26,042 --> 00:10:29,045 ‫فکر نکنم کسی از مقام واقعی‌تون بویی برده باشه. 155 00:10:29,045 --> 00:10:31,047 ‫ترتیبشو بده. 156 00:10:32,048 --> 00:10:35,009 ‫دوباره دارید با بی‌دقتی ازش استفاده می‌کنید. 157 00:10:36,010 --> 00:10:41,015 ‫این چیزیه که فقط افراد خاصی می‌تونن ‫به سرشون بزنن، پس لطفاً خوب مراقبش باشید. 158 00:10:41,057 --> 00:10:42,975 ‫خودم می‌دونم. 159 00:10:42,975 --> 00:10:44,018 ‫نمی‌دونید. 160 00:10:46,020 --> 00:10:47,980 ‫خب دیگه، از حضورتون مرخص می‌شم. 161 00:10:53,027 --> 00:10:54,987 ‫بریم تو کارش... 162 00:10:58,032 --> 00:11:01,035 ‫عه راستی، هیچ گیره‌ی سری گرفتی؟ 163 00:11:01,035 --> 00:11:01,994 ‫یه چندتا. 164 00:11:04,038 --> 00:11:05,998 ‫که این‌طور! 165 00:11:05,998 --> 00:11:06,999 ‫پس... 166 00:11:08,000 --> 00:11:09,960 ‫می‌تونی از کاخ اندرونی بزنی بیرون! 167 00:11:11,962 --> 00:11:14,006 ‫هـا؟ الان چی‌گفتی؟ 168 00:11:14,006 --> 00:11:16,050 ‫می‌تونی از کاخ اندرونی بزنی بیرون؟ 169 00:11:16,967 --> 00:11:18,969 ‫لطفاً بیشتر توضیح بده! 170 00:11:20,054 --> 00:11:21,972 ‫باشه... 171 00:11:23,974 --> 00:11:26,977 ‫وقتی توی کاخ اندرونی هستی ‫نمی‌تونی مردی رو از بیرون ملاقات کنی، 172 00:11:27,019 --> 00:11:31,982 ‫ولی اگه اجازه‌ی ویژه داشته باشی، ‫یه مرد می‌تونه یه زن رو به بیرون همراهی کنه. 173 00:11:31,982 --> 00:11:36,070 ‫هوم هوم، پس اون گیره سرهایی ‫که توی ضیافت باغ می‌دادن همچین داستانی داشت. 174 00:11:36,070 --> 00:11:42,993 ‫دقیقاً! تازه می‌تونی از گیره سرها استفاده کنی ‫تا از یکی بخوای از کاخ اندرونی ببرت بیرون. 175 00:11:43,035 --> 00:11:47,081 ‫گرفتم. ممنونم، شائولان. یه امتحانی می‌کنم. 176 00:11:48,999 --> 00:11:50,042 ‫قابلتو نداره. 177 00:11:51,001 --> 00:11:53,045 ‫مائومائو، ممنون واسه زالزالکا! 178 00:11:53,963 --> 00:11:55,047 ‫خوشمزه بود! 179 00:11:59,969 --> 00:12:02,972 ‫سرجمع چهارتا گیره‌ سر گرفتم. 180 00:12:02,972 --> 00:12:05,015 ‫دوتاشون از دست خواجه ها بودن. 181 00:12:05,975 --> 00:12:08,060 ‫یا نه، با توجه به اوضاع 182 00:12:08,060 --> 00:12:10,980 ‫شاید بهتره اینطوری صداش نکنم؟ 183 00:12:11,021 --> 00:12:12,982 ‫داروساز! 184 00:12:14,024 --> 00:12:15,025 ‫خب! 185 00:12:20,030 --> 00:12:23,075 ‫لی‌هاکو-ساما، یکی از خانم‌های کاخ اندرونی این رو فرستادن. 186 00:12:23,075 --> 00:12:25,035 ‫اوه، فهمیدم. 187 00:12:26,078 --> 00:12:31,000 ‫خدایا، نکنه اون گیره سری که ‫بابت دلگرمی دادمو جدی گرفته؟ 188 00:12:31,000 --> 00:12:33,961 ‫ولی اگه یه خانم مهربون باشه، حیف می‌شه... 189 00:12:33,961 --> 00:12:35,963 ‫مائومائو ‫از کاخ یشم 190 00:12:35,963 --> 00:12:39,049 ‫فقط یه‌ دونه گیره سر به کاخ یشم دادم... 191 00:12:39,049 --> 00:12:41,010 ‫که یعنی... 192 00:12:42,970 --> 00:12:44,013 ‫اون یکی؟ 193 00:12:45,055 --> 00:12:48,058 ‫خب... چطوری باید دست‌به‌سرش کنم... 194 00:12:50,978 --> 00:12:52,021 ‫عذر می‌خوام. 195 00:12:55,024 --> 00:12:56,984 ‫ممنون که منتظر موندید. 196 00:12:57,026 --> 00:12:58,986 ‫هوم؟ تو دیگه کی هستی؟ 197 00:12:59,028 --> 00:13:00,988 ‫اینو خیلی بهم می‌گن. 198 00:13:00,988 --> 00:13:04,033 ‫تا حالا کسی بهت گفته ‫پودرها از این رو به اون روت می‌کنه؟ 199 00:13:04,033 --> 00:13:05,993 ‫این یکی هم زیاد بهم می‌گن. 200 00:13:07,995 --> 00:13:10,998 ‫ولی بگذریم، من رو خبر کردی... 201 00:13:11,040 --> 00:13:13,959 ‫دلم می‌خواد برگردم پیش خانواده‌م. 202 00:13:13,959 --> 00:13:15,002 ‫خانواده‌ت؟ 203 00:13:15,044 --> 00:13:18,005 ‫هیچ می‌دونی معنی این‌ها چیه؟ 204 00:13:18,005 --> 00:13:23,010 ‫بهم گفتن به شرط اینکه شما ‫ضمانتم رو بکنید، می‌تونم موقتاً برم خونه. 205 00:13:23,010 --> 00:13:25,012 ‫خوب رویی هم داری. 206 00:13:25,012 --> 00:13:29,016 ‫تو که صرفاً یه ندیمه‌ای، از منی که ‫یه افسر نظامی‌ام می‌خوای ضمانتتو کنم؟ 207 00:13:29,058 --> 00:13:30,059 ‫بله. 208 00:13:32,019 --> 00:13:35,981 ‫و صرفاً برای همین صدام کردی؟ 209 00:13:35,981 --> 00:13:36,982 ‫بله. 210 00:13:36,982 --> 00:13:40,027 ‫نمی‌دونم کله‌خری یا خودِ خری. 211 00:13:41,987 --> 00:13:48,035 ‫خب دخترجون، داری سعی می‌کنی ‫از من برای خونه رفتنت سوءاستفاده کنی؟ 212 00:13:48,035 --> 00:13:52,081 ‫نه، یقین دارم که می‌تونم در ازاش ‫چیز ارزشمندی بهتون پیشنهاد کنم. 213 00:13:52,998 --> 00:13:54,041 ‫هـــا؟ 214 00:13:56,001 --> 00:13:56,961 Verdigris House - Introduction Letter - Pairin, Joka, Meimei 215 00:13:57,002 --> 00:14:00,005 ‫می‌تونم نظرتون رو به یه بازدید ‫از گل‌های خانه‌ی یشم جلب کنم؟ 216 00:14:02,007 --> 00:14:05,010 ‫خـ ـ خونه‌ی یشم؟! حتماً شوخیت گرفته! 217 00:14:05,010 --> 00:14:08,013 ‫یه شب توی اون جای اعیونی ‫اندازه‌ی دستمزد یه‌سالم خرج برمی‌داره! 218 00:14:08,013 --> 00:14:12,059 ‫اگه نگرانید، می‌تونی یکی ‫از این معرفی‌نامه‌ها رو بهشون نشون بدید. 219 00:14:12,059 --> 00:14:15,980 ‫پایرین. جوکا. می‌می. 220 00:14:16,981 --> 00:14:18,983 ‫این‌طوری که بیشتر غیرقابل‌باوره! 221 00:14:18,983 --> 00:14:22,027 ‫اونا سه شاهدختی‌ان که حتی مقامات ‫عالی‌رتبه هم دستشون بهشون نمی‌رسه! 222 00:14:22,027 --> 00:14:24,989 ‫اگه باور نمی‌کنید که کاریش نمی‌شه کرد. 223 00:14:24,989 --> 00:14:25,072 ‫هــا؟! 224 00:14:25,990 --> 00:14:28,993 ‫عمیقاً عذر می‌خوام که وقت‌تون رو گرفتم. 225 00:14:28,993 --> 00:14:29,994 ‫و ـ وایسا... 226 00:14:29,994 --> 00:14:32,997 ‫واقعاً مایه‌ی تأسفه، ولی باید از شخص دیگه‌ای بپرسم. 227 00:14:32,997 --> 00:14:35,040 ‫لطفاً این موضوع رو فراموش کنید. 228 00:14:36,959 --> 00:14:40,004 ‫این دختره... آدمای دیگه‌ای هم داره؟! 229 00:14:40,004 --> 00:14:43,007 ‫تازه اونم گیره سر نقره و کوارتز سرخ؟ 230 00:14:43,007 --> 00:14:45,968 ‫اونا قطعاً مال کسایین که خرشون بیشتر از من می‌ره. 231 00:14:45,968 --> 00:14:47,970 ‫این دختره دیگه کیه؟! 232 00:14:47,970 --> 00:14:50,055 ‫اگه این‌طوره، شاید حرفی که زد... 233 00:14:50,055 --> 00:14:52,975 ‫نه نه، بدجوری مشکوکه! 234 00:14:53,017 --> 00:14:59,023 ‫ولی اگه راست بگه، عمراً دیگه شانس اینو ‫داشته باشم که سه شاهدخت رو ببینم... 235 00:14:59,064 --> 00:15:01,066 ‫چه شکری بخورم؟! 236 00:15:03,027 --> 00:15:05,029 ‫خب، چیکار می‌کنید؟ 237 00:15:13,037 --> 00:15:15,039 ‫تسلیمم. 238 00:15:15,039 --> 00:15:17,082 ‫تبریک می‌گم، مائومائو! 239 00:15:17,082 --> 00:15:20,044 ‫کی فکرشو می‌کرد تو قبل از ما بری... 240 00:15:20,044 --> 00:15:22,004 ‫خیلی خوشحالم! 241 00:15:22,004 --> 00:15:23,964 ‫حتماً باید شخص خوبی رو دیده باشی! 242 00:15:23,964 --> 00:15:26,008 ‫هوم، خیلی ممنون؟ 243 00:15:26,008 --> 00:15:28,052 ‫چرا این‌قدر در موردش عادی رفتار می‌کنی؟! 244 00:15:28,052 --> 00:15:31,013 ‫نگران نباش، با خودم سوغاتی میارم. 245 00:15:31,013 --> 00:15:33,015 ‫چطوری با این یارو آشنا شدی؟ 246 00:15:33,015 --> 00:15:34,975 ‫تصادفی گمونم؟ 247 00:15:34,975 --> 00:15:38,979 ‫مطمئنم روحشم خبر نداره معنی گیره سرها چیه. 248 00:15:39,021 --> 00:15:43,984 ‫آره، مطمئنم. ای وای... دلم برای اون بنده خدا می‌سوزه. 249 00:15:46,070 --> 00:15:48,030 ‫واقعاً که سرگرم‌کننده‌ست. 250 00:15:49,990 --> 00:15:51,992 ‫موندم یعنی چه قیافه‌ای به خودش می‌گیره... 251 00:15:51,992 --> 00:15:55,955 ‫به گمونم که باز یه جروبحث دیگه تو راهه... 252 00:15:55,996 --> 00:16:01,001 ‫جینشی بالأخره موفق شد کارش را ‫به پایان برساند و زمانی برای ملاقات پیدا کند... 253 00:16:01,001 --> 00:16:04,046 ‫آن هم یک روز پس از اینکه مائومائو رفته بود. 254 00:16:04,046 --> 00:16:08,968 ‫مائومائو با یه نفر از اینجا رفت... 255 00:16:15,015 --> 00:16:17,017 ‫یه سفر سه‌روزه به خونه‌شون. 256 00:16:18,018 --> 00:16:22,022 ‫منطقه‌ی سرگرمی؛ جایی که ‫توش بزرگ شدم خیلی دور نبود. 257 00:16:22,982 --> 00:16:27,987 ‫با کاخ اندرونی فاصله‌ی زیادی نداره، ‫درست بعد از دیوارها و خندق بود. 258 00:16:29,989 --> 00:16:32,074 ‫کالسکه گرفته؟ چه ولخرجه. 259 00:16:32,074 --> 00:16:35,035 ‫خب، سه شاهدخت خانه‌ی یشم... 260 00:16:35,035 --> 00:16:39,039 ‫برای عموم تبدیل به بت شدن. حتی می‌پرستنشون. 261 00:16:39,999 --> 00:16:43,043 ‫فقط دیدنشون به تنهایی باعث افتخاره. 262 00:16:43,043 --> 00:16:45,045 ‫اوه، دارم می‌بینمش... 263 00:16:47,006 --> 00:16:48,048 ‫منطقه‌ی سرگرمیه! 264 00:16:52,761 --> 00:16:54,805 ‫پس اینجا خونه‌ی یشمه... 265 00:16:54,805 --> 00:16:55,764 ‫بله. 266 00:16:55,806 --> 00:16:58,809 ‫چه‌قدر باشکوهه. 267 00:16:58,809 --> 00:17:00,811 ‫اینجا یه عمارت قدیمی و پرآوازه‌ست، 268 00:17:00,811 --> 00:17:03,814 ‫هرچیزی برای عرضه دارن؛ ‫از نوازنده‌های میان‌رتبه بگیر تا فوق عالی‌رتبه. 269 00:17:05,816 --> 00:17:07,735 ‫اوه، یه مدتی می‌شه، ننه‌جون. 270 00:17:08,736 --> 00:17:09,778 ‫بچه‌ها حالشون چطـ ـ 271 00:17:14,825 --> 00:17:17,828 ‫منظورت چیه که «یه مدتی‌ می‌شه» دختره‌ی کودن؟! 272 00:17:17,828 --> 00:17:21,749 ‫حالت خوبه؟! این پیرزنه مشکلش چیه؟! 273 00:17:21,749 --> 00:17:25,753 ‫این خانم پیر صاحب خانه‌ی یشمه. 274 00:17:25,753 --> 00:17:29,757 ‫یادش به‌خیر کمکم می‌کرد هرچی ‫سم خورده بودم رو بیارم بالا. 275 00:17:29,798 --> 00:17:31,842 ‫هـا، این همون مشتریه خوبیه که گفتی؟ 276 00:17:32,760 --> 00:17:36,764 ‫صورتش که خوشگله و جثه‌ی خوبی هم داره. 277 00:17:36,764 --> 00:17:38,849 ‫شنیدم که داری پله‌های ترقی رو هم طی می‌کنی. 278 00:17:38,849 --> 00:17:42,811 ‫ننه جون، چرا داری اینا رو صاف تو روش می‌گی؟ 279 00:17:42,811 --> 00:17:45,731 ‫هوی، پایرینو خبر کن. 280 00:17:45,731 --> 00:17:46,815 ‫امروز باید چای درست کنه. 281 00:17:46,815 --> 00:17:47,816 ‫چشم! 282 00:17:47,816 --> 00:17:48,817 ‫پایرین... 283 00:17:48,817 --> 00:17:52,780 ‫لی‌هاکو-ساما، زور بازوهاتون چه‌قدر زیاده؟ 284 00:17:52,780 --> 00:17:54,782 ‫مرتب تمرین می‌کنم. 285 00:17:55,783 --> 00:17:57,826 ‫این‌طوری که... 286 00:17:57,826 --> 00:17:59,787 ‫از این‌طرف لطفاً. 287 00:18:00,788 --> 00:18:01,789 ‫دارم استرس می‌گیرم... 288 00:18:02,748 --> 00:18:04,792 ‫خوب خودتو نشون بده، باشه؟ 289 00:18:04,792 --> 00:18:05,751 ‫باشه. 290 00:18:07,795 --> 00:18:13,801 ‫خب، چرا بدون اینکه یه کلمه بگی ‫ده ماهِ تموم غیبت زده بود؟ 291 00:18:13,801 --> 00:18:17,763 ‫کاریش نمی‌شد کرد. نامه‌ای که فرستادم رو نخوندی؟ 292 00:18:17,763 --> 00:18:19,807 ‫معلومه که خوندم! برای همینه که هواشو دارم، 293 00:18:19,807 --> 00:18:21,809 ‫اونم با اینکه فقط سلام‌علیک کردیم! 294 00:18:21,809 --> 00:18:29,775 ‫فهمیدم بابا. نصف حقوقم رو از کاخ اندرونی ‫به‌عنوان یه معامله‌ی ویژه، جلوجلو گرفتم. 295 00:18:29,775 --> 00:18:33,779 ‫این که برای پایرین کفایت نمی‌کنه. 296 00:18:33,779 --> 00:18:35,823 ‫نمی‌شه حالا در حد یه چای خوردن حسابش کنی؟ 297 00:18:35,823 --> 00:18:40,744 ‫احمق! پایرین که اون ها رو ‫ولشون نمی‌کنه به امون خدا. 298 00:18:40,744 --> 00:18:43,747 ‫می‌دونستم. ولی کاری از دست من برنمیاد... 299 00:18:43,747 --> 00:18:46,834 ‫این که نشد حرف! می‌زنم پای حساب خودت. 300 00:18:46,834 --> 00:18:48,794 ‫من که از این پول‌ها ندارم... 301 00:18:48,794 --> 00:18:51,755 ‫اگه این‌طوره، بازم مشتری خوب برامون بیار. 302 00:18:51,755 --> 00:18:55,759 ‫مثل همین یارو. جوونم باشه، ‫که بتونیم تا مدت زیادی بدوشیمش. 303 00:18:55,843 --> 00:18:58,804 ‫یعنی یه خواجه مشتری قابل‌قبولی می‌شه؟ 304 00:18:58,846 --> 00:19:01,807 ‫راه نداره.کارمند‌ها هرکاری ‫برای به چنگ آوردنش می‌کنن... 305 00:19:01,807 --> 00:19:03,767 ‫و اینجا رو از کار بیکار می‌کنن. 306 00:19:03,809 --> 00:19:06,812 ‫ولی دلم به حال گائوشون یا ‫اون حکیم شارلاتان می‌سوزه... 307 00:19:08,730 --> 00:19:12,776 ‫مائومائو، بابات باید خونه باشه. برو یه سری بهش بزن. 308 00:19:16,780 --> 00:19:20,826 ‫یه خیابون می‌ری پایین و چهره‌ی شهر به‌کل عوض می‌شه. 309 00:19:21,785 --> 00:19:25,789 ‫آلونک‌های داغون، گداها و ولگردهای آبله‌زده. 310 00:19:27,791 --> 00:19:29,793 ‫اوضاع همونه که بود. 311 00:19:43,807 --> 00:19:45,851 ‫من اومدم، بابا. 312 00:19:45,851 --> 00:19:49,855 ‫اوه، خوش اومدی. یه مدتی می‌شه نیستی. 313 00:19:51,857 --> 00:19:53,817 ‫بالأخره اومدم خونه. 314 00:19:54,818 --> 00:19:59,823 ‫راستی، اون روز رفته بودم بیرون ‫برای کک‌و‌مک‌هام رنگ بگیرم، که... 315 00:20:11,793 --> 00:20:15,756 ‫هنوز مدت زمان خدمتم تموم نشده، ‫پس باید دو روز دیگه برگردم به کاخ اندرونی. 316 00:20:15,756 --> 00:20:15,839 ‫که این‌طور. 317 00:20:16,798 --> 00:20:19,760 ‫خوابم میاد، ولی دلم می‌خواد یه دوشم بگیرم. 318 00:20:19,801 --> 00:20:22,846 ‫فردا باید از حموم خونه‌ی یشم استفاده کنی. 319 00:20:24,765 --> 00:20:26,808 ‫باشه، همین‌کارو می‌کنم. 320 00:20:44,826 --> 00:20:49,790 ‫کاخ اندرونی؟ چرخ روزگارو ببین.