1 00:00:01,584 --> 00:00:03,294 ‫اون دیگه چیه؟! 2 00:00:05,422 --> 00:00:06,715 ‫زود باشید از اینجا بزنیم بیرون! 3 00:00:06,715 --> 00:00:08,717 ‫وایسا! شاید تو رو هم بکشن! 4 00:00:08,717 --> 00:00:09,926 ‫پس می‌گی چه غلطی بکنیم؟! 5 00:00:09,926 --> 00:00:11,177 ‫هیچ راه فراری نیست؟! 6 00:00:11,177 --> 00:00:12,762 ‫من از کجا بدونم آخه؟! 7 00:00:12,762 --> 00:00:13,972 ‫همین الانشم دو نفرمون مردن! 8 00:00:13,972 --> 00:00:17,267 ‫کسی تکون نخوره! اگه جُم بخورید، دوباره حمله می‌کنه! 9 00:00:22,355 --> 00:00:24,524 ‫جوهی-سان! جوهی-سان! 10 00:00:24,899 --> 00:00:26,359 ‫شانس آوردیم. 11 00:00:27,360 --> 00:00:31,156 ‫اگه متوجه نشده بودی که داره چه اتفاقی میفته، همه‌مون مرده بودیم. 12 00:00:32,240 --> 00:00:34,617 ‫مگه به‌خاطر اینکه شستت خبردار شد داد نزدی؟ 13 00:00:34,617 --> 00:00:37,787 ‫نه... فقط خطرناک به‌نظر میومد... 14 00:00:39,289 --> 00:00:41,207 ‫سونگ-سان، دست‌تون! 15 00:00:42,000 --> 00:00:44,169 ‫اگه یه‌کم دندون قروچه برم، همچین اوضاع بدی ندارم. 16 00:00:44,169 --> 00:00:45,879 ‫ولی می‌تونی جلوی خون‌ریزی رو بگیری؟ 17 00:00:48,798 --> 00:00:51,676 ‫امیدم به این بود که از جوهی-سان کمک بگیرم، ولی... 18 00:00:52,135 --> 00:00:53,636 ‫اون تحمل همچین شرایطی رو نداره. 19 00:00:54,471 --> 00:00:58,641 ‫برای همین با وجود یه هیلر رنک B‌ بودن، ‫فقط توی ریدهای آسون شرکت می‌کنه. 20 00:00:59,267 --> 00:01:03,313 ‫خودم هم توی دو سه‌تا دانجن رنک B بودم... 21 00:01:04,022 --> 00:01:08,568 ‫ولی اون‌یکی احتمالاً یه دشمن رنک Aـه یا حتی S. 22 00:01:09,611 --> 00:01:13,031 ‫فرمان‌های معبد کارتنون که روی اون کتیبه نوشته شده بود... 23 00:01:13,031 --> 00:01:17,702 ‫«اول، احترام بگذار. دوم، حق را ستایش کن.» 24 00:01:17,702 --> 00:01:20,079 ‫«سوم، ایمانت را ثابت کن.» 25 00:01:20,079 --> 00:01:22,999 ‫«کسانی که این فرامین را رعایت نکنند ‫اینجا را زنده ترک نخواهند گفت.» 26 00:01:23,500 --> 00:01:26,211 ‫سونگ-سان... اونی که داره ازش حرف می‌زنه... 27 00:01:26,669 --> 00:01:28,463 ‫احتمالاً اون رو می‌گه، نه؟ 28 00:01:30,089 --> 00:01:33,718 ‫بیش از ده سال پیش، تعدادی دروازه که... 29 00:01:33,718 --> 00:01:37,514 ‫ دنیای ما را به یک بعد دیگر متصل می‌کرد، پدیدار شدند، 30 00:01:37,514 --> 00:01:41,267 ‫و باعث ایجاد پدیده‌های ماوراءطبیعی زیادی در سراسر دنیا شدند. 31 00:01:43,561 --> 00:01:48,066 ‫کسانی که به قدرت‌های ویژه دست یافتند، ‫با عنوان هانتر شناخته می‌شوند و مثال بارز این موضوع هستند. 32 00:01:48,566 --> 00:01:54,155 ‫آن‌ها وظیفه دارند که از طریق این دروازه‌ها ‫جانورانی را که در سیاه‌چال‌ها هستند شکست دهند، 33 00:01:54,614 --> 00:01:58,618 ‫و زمانی که قدرت یک هانتر فعال شود، دیگر تغییر نمی‌کند. 34 00:01:59,452 --> 00:02:02,830 ‫اما بعضی اوقات، در آن سوی یک دروازه، 35 00:02:03,456 --> 00:02:06,626 ‫انسان با هیولاهایی روبه‌رو می‌شود ‫که چیزی فراتر از حس ترس را القا می‌کنند 36 00:02:06,626 --> 00:02:09,963 ‫چیزی به مثال ناامیدیِ مطلق. 37 00:03:41,929 --> 00:03:43,097 ‫دیدیش؟ 38 00:03:43,097 --> 00:03:44,265 ‫اوه، ویدیو رو می‌گی؟ 39 00:03:45,808 --> 00:03:48,853 ‫معلوم هست چیکار می‌کنی؟ نزدیک بود غیبت بخوری ها. 40 00:03:48,853 --> 00:03:49,979 ‫چیزی نیست. 41 00:03:52,648 --> 00:03:55,151 ‫جیناه، برادرت یه هانتره، درسته؟ 42 00:03:55,151 --> 00:03:56,569 ‫همین‌طوره. 43 00:03:56,569 --> 00:03:59,197 ‫هرچند که، اون یه هانتر رنک Eـه... 44 00:03:59,197 --> 00:04:01,908 ‫همیشه خودش رو بدجور زخمی می‌کنه. به‌نظر میاد کار خیلی سختیه. 45 00:04:01,908 --> 00:04:04,327 ‫اون روز که اومد خونه سرتاپاش باندپیچی شده بود! 46 00:04:04,827 --> 00:04:07,538 ‫حالا چی شده یهویی داری می‌پرسی؟ 47 00:04:07,538 --> 00:04:08,831 ‫همین‌طوری. 48 00:04:09,832 --> 00:04:12,376 ‫مطمئنم من بهتر کار می‌کردم... 49 00:04:13,419 --> 00:04:15,546 ‫در حد جنگیدن با اون مجسمه نیستیم. 50 00:04:15,963 --> 00:04:18,216 ‫بیاید خودمون رو جمع‌وجور کنیم و دنبال راه فرار باشیم. 51 00:04:18,216 --> 00:04:20,259 ‫این‌طوری پیش بره ‫من قرار نیست همین‌طوری اینجا بمیرم! 52 00:04:20,718 --> 00:04:24,263 ‫بالأخره موفق شدم با یه گیلد بزرگ قرارداد ببندم! 53 00:04:24,263 --> 00:04:27,016 ‫تحمل این‌طوری شکست خوردنو ندارم! 54 00:04:27,016 --> 00:04:29,143 ‫داری چیکار می‌کنی؟! نباید حرکت کنی! 55 00:04:29,143 --> 00:04:32,021 ‫از پسش برمیام! حسابی به سرعتم ایمان دارم. 56 00:04:32,021 --> 00:04:33,648 ‫قبل از اینکه بزنتم، می‌زنم بیرون! 57 00:04:44,992 --> 00:04:46,327 ‫لـعـنـتـی! 58 00:04:47,995 --> 00:04:51,749 ‫فکر کنم این یعنی هروقت که اراده کنه می‌تونه همه‌مون رو نابود کنه. 59 00:04:51,749 --> 00:04:55,670 ‫تازه خیلی هم راحت. عین له کردن یه پشه. 60 00:04:55,670 --> 00:04:59,674 ‫پس چرا همین الان همه‌مون رو نمی‌کشه؟ 61 00:05:01,008 --> 00:05:03,344 ‫قدرتش رو داره که همه‌مون رو بکشه، ولی نکشته. 62 00:05:03,678 --> 00:05:07,431 ‫یه تفاوتی در مقایسه با اون و بقیه‌ی هیولاها که به ‫محض دیدنت بهت حمله می‌کنن وجود داره. 63 00:05:10,184 --> 00:05:12,937 ‫سونگ-سان، دوباره می‌گید اولین فرمان چی بود؟ 64 00:05:12,937 --> 00:05:13,980 ‫فرمان؟ 65 00:05:13,980 --> 00:05:17,483 ‫فکر کنم اولیش احترام گذاشتن بود. 66 00:05:18,609 --> 00:05:19,360 ‫احترام... 67 00:05:21,279 --> 00:05:23,281 ‫این دانجن قوانین خودش رو داره. 68 00:05:23,781 --> 00:05:24,824 ‫داری چیکار می‌کنی؟! 69 00:05:24,824 --> 00:05:27,201 ‫اگه درست حدس زده باشم... 70 00:05:27,618 --> 00:05:28,869 ‫هوی، بیخیال شو... 71 00:05:31,831 --> 00:05:35,835 ‫با اون چشم‌ها... تو هنوز از نجات پیدا کردن دست نکشیدی. 72 00:05:52,435 --> 00:05:55,271 ‫بچه‌ها! لطفاً به سمت اون مجسمه سجده کنید! 73 00:05:55,938 --> 00:05:57,231 ‫سجده کنیم؟ 74 00:05:57,231 --> 00:05:58,733 ‫معلوم هست داری چی بلغور می‌کنی؟ 75 00:05:58,733 --> 00:06:00,776 ‫چیزی رو متوجه شدی؟ 76 00:06:00,776 --> 00:06:05,740 ‫بله. تا زمانی که سرتون رو پایین نگه دارید، حمله نمی‌کنه. 77 00:06:05,740 --> 00:06:08,534 ‫«احترام» درست مثل چیزی که فرمان می‌گه. 78 00:06:12,830 --> 00:06:14,999 ‫در این مورد مطمئنی؟ 79 00:06:14,999 --> 00:06:16,876 ‫بله... فعلاً آره. 80 00:06:17,877 --> 00:06:19,336 ‫اگه این‌طوره... 81 00:06:25,051 --> 00:06:28,262 ‫این قراره نجاتمون بده؟ همه‌ی کاری که لازمه همینه؟ 82 00:06:34,935 --> 00:06:37,146 ‫لعنتی، چه ترسناکه! 83 00:06:37,146 --> 00:06:39,106 ‫حالتش تغییر کرد؟ 84 00:06:42,234 --> 00:06:43,944 ‫هیچ‌کاری نمی‌کنه. 85 00:06:44,945 --> 00:06:46,739 ‫هوی! همین‌طوری بلند نشو! 86 00:06:49,950 --> 00:06:53,037 ‫ببینید! دیگه بهمون حمله نمی‌کنه! 87 00:06:54,830 --> 00:06:56,874 ‫یعنی واقعاً تموم شد؟ 88 00:06:56,874 --> 00:06:58,292 ‫نجات پیدا کردیم؟ 89 00:06:58,292 --> 00:06:59,084 ‫بالأخره! 90 00:06:59,460 --> 00:07:00,294 ‫نجات پیدا کردیم! 91 00:07:00,294 --> 00:07:01,295 ‫می‌تونیم بریم خونه! 92 00:07:02,087 --> 00:07:04,673 ‫نه... هنوز... 93 00:07:11,680 --> 00:07:13,766 ‫فکر کردم تموم شده! 94 00:07:13,766 --> 00:07:17,520 ‫سونگ-کون، حالا چی؟ نقشه‌ای چیزی داری دیگه، نه؟ 95 00:07:17,520 --> 00:07:19,939 ‫هـ ـ همچین چیزی ندارم! 96 00:07:21,232 --> 00:07:24,401 ‫ولی فکر کنم نافرمانی از قوانینی که وضع کردن ایده‌ی خوبی نباشه! 97 00:07:24,735 --> 00:07:26,487 ‫بخش دومش ستایش کردن بود! 98 00:07:26,487 --> 00:07:27,738 ‫باید بفهمیم که اون چیه! 99 00:07:27,738 --> 00:07:28,739 ‫ستایشش کنیم؟! 100 00:07:28,739 --> 00:07:30,366 ‫دقیقاً چطوری؟ 101 00:07:30,366 --> 00:07:32,201 ‫بذارید من یه تلاشی کنم. 102 00:07:32,785 --> 00:07:35,496 ‫من توی قوم‌شناسی تحصیل می‌کردم. 103 00:07:35,496 --> 00:07:38,749 ‫چند راه ستایشِ وجود داره که به ذهنم می‌رسه. 104 00:07:41,293 --> 00:07:45,089 ‫اوه ای خدا، فرمانروای بزرگ ما که این جهان نظم می‌دهی... 105 00:07:45,089 --> 00:07:47,049 ‫یعنی جواب می‌ده؟ 106 00:07:47,049 --> 00:07:49,176 ‫گمونم داره سرعتشو کم می‌کنه؟ 107 00:07:49,635 --> 00:07:51,887 ‫مسیر حقیقی را به ما نشان ده. 108 00:07:52,304 --> 00:07:54,098 ‫وایسا. اون... 109 00:07:55,224 --> 00:07:58,060 ‫اراده‌ی تو عملِ ماست... 110 00:07:58,769 --> 00:08:01,397 ‫اون کلمات روی این هیچ تأثیری ندارن! 111 00:08:01,397 --> 00:08:04,567 ‫به تو احترام می‌گذاریم و تو را مفتخر می‌دانیم! 112 00:08:04,567 --> 00:08:08,654 ‫اوه ای خدا، فرمانروای بزرگ ما که این جهان نظم می‌دهی! 113 00:08:13,909 --> 00:08:14,994 ‫لعنتی! 114 00:08:14,994 --> 00:08:16,078 ‫فرار کنید! 115 00:08:24,128 --> 00:08:25,504 ‫پیش هم موندن خیلی خطرناکه! 116 00:08:25,504 --> 00:08:26,255 ‫پخش بشید! 117 00:08:26,255 --> 00:08:27,089 ‫چشم! 118 00:08:28,632 --> 00:08:30,092 ‫جوهی-سان، فرار کن! 119 00:08:31,969 --> 00:08:33,887 ‫نمی‌تونم این‌طوری بمیرم! 120 00:08:34,388 --> 00:08:36,557 ‫یه خانواده دارم که چشم انتظارمن! 121 00:08:37,891 --> 00:08:40,019 ‫اینجا دیگه باید جام امن باشه، نه؟ 122 00:08:40,561 --> 00:08:42,771 ‫هوی، پارک-سان! پشت سرت! 123 00:08:51,739 --> 00:08:54,450 ‫پارک-سان! 124 00:08:55,284 --> 00:08:58,287 ‫حق رو ستایش کن... حق رو ستایش کن... 125 00:08:59,038 --> 00:09:03,542 ‫آخه اون چی برای ستایش کردن داره؟! اون‌که چیزی جز یه شیطان نیست! 126 00:09:04,460 --> 00:09:08,130 ‫ولی نمی‌تونم جوهی-سان رو تنها بذارم. 127 00:09:10,257 --> 00:09:11,842 ‫به یه سرنخی چیزی احتیاج دارم. 128 00:09:12,509 --> 00:09:14,553 ‫نیزه... تبر... 129 00:09:18,349 --> 00:09:21,769 ‫پتک... شمشیر... آلت موسیقی... 130 00:09:22,478 --> 00:09:23,479 ‫آلت موسیقی؟ 131 00:09:26,315 --> 00:09:29,902 ‫بچه‌ها! فرار کنید به سمت مجسمه‌هایی که آلت موسیقی دارن! 132 00:09:30,361 --> 00:09:31,153 ‫آلت موسیقی؟ 133 00:09:36,325 --> 00:09:39,244 ‫داره... ساز می‌زنه؟ 134 00:09:39,244 --> 00:09:42,998 ‫هوی! مجسمه‌هایی که آلت موسیقی دارن حمله نمی‌کنن! 135 00:09:50,964 --> 00:09:52,633 ‫لعنت بهش... 136 00:09:54,176 --> 00:09:56,428 ‫تو رو خدا شروع کن به زدن! زود باش! 137 00:09:57,679 --> 00:09:59,973 ‫نکنه چون دو نفریم کار نمی‌کنه؟ 138 00:09:59,973 --> 00:10:02,142 ‫جوهی-سان، تو همین‌جا بمون! 139 00:10:02,142 --> 00:10:03,477 ‫جینو-سان! 140 00:10:12,945 --> 00:10:13,987 ‫اونجاست! 141 00:10:23,372 --> 00:10:24,998 ‫اینجا نیست! 142 00:10:28,544 --> 00:10:29,878 ‫نه! 143 00:10:29,878 --> 00:10:32,089 ‫جینو-سان! 144 00:10:43,225 --> 00:10:45,143 ‫هنوز... نه... 145 00:10:48,897 --> 00:10:50,065 ‫هنوز نه! 146 00:11:11,253 --> 00:11:13,672 ‫فکر کنم منظورش از ستایش کردن این بود؟ 147 00:11:20,178 --> 00:11:22,806 ‫جینو-سان! حالت خوبه؟! 148 00:11:23,599 --> 00:11:25,392 ‫آره... بگی نگی. 149 00:11:30,939 --> 00:11:32,190 ‫جینو-سان... 150 00:11:32,524 --> 00:11:33,442 ‫بله؟ 151 00:11:38,113 --> 00:11:39,406 ‫پات... 152 00:11:42,534 --> 00:11:46,955 ‫دیگه کافیه، جوهی-سان... دیگه خوبم. 153 00:11:46,955 --> 00:11:50,334 ‫چی داری می‌گی؟ درمانت می‌کنم! 154 00:11:53,962 --> 00:11:55,172 ‫جوهی-سان... 155 00:11:56,923 --> 00:11:58,467 ‫چقدر وحشتناک. 156 00:11:58,842 --> 00:11:59,801 ‫واقعاً. 157 00:12:01,553 --> 00:12:03,430 ‫دستت واقعاً حیف شد. 158 00:12:03,764 --> 00:12:06,767 ‫ولی به عنوان لیدرمون اشتباه عمل کردی. 159 00:12:06,767 --> 00:12:08,226 ‫به‌نظر من که کارماست. 160 00:12:08,226 --> 00:12:09,102 ‫بی‌انصافیه! 161 00:12:09,102 --> 00:12:10,228 ‫از اولش هم کیم‌-سان خودت بودی که... 162 00:12:10,228 --> 00:12:11,688 ‫همه‌ با هم تصمیم گرفتیم. 163 00:12:11,688 --> 00:12:13,857 ‫و من یادمه که تو هم رأی دادی. 164 00:12:14,649 --> 00:12:18,153 ‫درسته... کسی که تصمیم نهایی رو گرفت من بودم. 165 00:12:18,653 --> 00:12:20,739 ‫ مسئولیت اتفاقی که اینجا افتاد روی دوش منه. 166 00:12:21,365 --> 00:12:23,700 ‫الان وقت بحث کردن نیست. 167 00:12:23,700 --> 00:12:25,369 ‫هنوز یه فرمان دیگه مونده. 168 00:12:27,788 --> 00:12:29,206 ‫دیگه چه خبره؟ 169 00:12:29,206 --> 00:12:30,332 ‫زلزله شده؟ 170 00:12:33,251 --> 00:12:34,628 ‫این دیگه چه کوفتیه؟ 171 00:12:35,003 --> 00:12:36,338 ‫یه محراب. 172 00:12:37,672 --> 00:12:40,592 ‫توی افسانه ها همیشه برای پیشکش کردن... 173 00:12:40,592 --> 00:12:43,053 ‫گنجینه‌ها و قربانی‌ها سروکله‌شون پیدا می‌شه. 174 00:12:43,387 --> 00:12:46,306 ‫فرمان سوم. ‫«ایمانتان را ثابت کنید.» 175 00:12:47,933 --> 00:12:51,728 ‫حتی احمقی مثل من هم می‌دونه اینجا چه اتفاقی داره می‌افته. 176 00:12:52,270 --> 00:12:57,067 ‫باید یه قربانی پیشکش کنیم، درست نمی‌گم سونگ-کون؟ 177 00:12:59,069 --> 00:13:04,074 ‫من دیدم مردی که قبل از اومدنمون به اینجا ‫داشت پُز زنش رو می‌داد، از وسط دو نیم شد. 178 00:13:04,074 --> 00:13:05,867 ‫و فقط هم اون نبود! 179 00:13:06,243 --> 00:13:08,703 یکم پیش خودتم گفتی، درسته؟ 180 00:13:08,703 --> 00:13:11,081 ‫وقتشه مسئولیت رو قبول کنی، لیدر. 181 00:13:11,665 --> 00:13:13,708 ‫کیم-سان، اون‌- ‫تو ساکت باش! 182 00:13:15,043 --> 00:13:18,922 ‫باشه. بذار خودم برم. 183 00:13:20,799 --> 00:13:23,093 ‫این فقط تقصیر سون-سان نیست. 184 00:13:23,093 --> 00:13:25,512 ‫ما برای اومدن به اینجا رأی‌گیری کردیم! 185 00:13:29,182 --> 00:13:31,184 ‫چه اتفاقی داره می‌افته؟ 186 00:13:34,729 --> 00:13:38,150 ‫سونگ-کون! کار دیگه‌ای مونده که باید بکنم؟ 187 00:13:38,567 --> 00:13:42,779 ‫جریان چیه؟ مگه نباید قربانی می‌کردیم؟ 188 00:13:43,947 --> 00:13:49,244 ‫شرمنده. می‌خوام از محراب سر در بیارم، ‫پس می‌شه کمکم کنید برم اونجا؟ 189 00:13:51,496 --> 00:13:53,748 ‫لطفاً دقیقاً منو ببرید کنارش. 190 00:13:53,748 --> 00:13:55,625 ‫امـ ـ اما اونموقع ما... 191 00:13:55,625 --> 00:13:57,669 ‫فکر نمی‌کنم اتفاقی بیفته. 192 00:14:04,551 --> 00:14:06,595 ‫متوجه چیزی شدی؟ 193 00:14:06,595 --> 00:14:08,013 ‫نه، هنوز نه... 194 00:14:08,597 --> 00:14:12,142 ‫اگه اینجا متنظر بمونیم، احتمالش هست کسی برای نجاتمون بیاد؟ 195 00:14:12,142 --> 00:14:14,895 ‫دروازه از امروز یک هفته باز می‌مونه. 196 00:14:15,228 --> 00:14:18,315 ‫احتمالاً قبل از اینکه کسی بیاد دنبال ما، اونا دوباره حرکت می‌کنن. 197 00:14:21,443 --> 00:14:24,404 ‫هفت روز زمان می‌بره تا یه دروازه کامل باز بشه. 198 00:14:26,573 --> 00:14:28,575 ‫بهش می‌گن فرار از دانجن. 199 00:14:29,409 --> 00:14:33,038 ‫وقتی این اتفاق بیفته، هیولاها می‌تونن اون طرف دروازه برن. 200 00:14:33,788 --> 00:14:37,167 ‫از هدفای دیگه‌ی رِید شکست باسِ دانجن،... 201 00:14:37,167 --> 00:14:40,545 ‫و بستن در قبل از اتمام وقته. 202 00:14:41,630 --> 00:14:44,424 ‫ما اگر الان اینجا شکست بخوریم... 203 00:14:45,300 --> 00:14:48,094 ‫اون چیز می‌تونه وارد دنیای ما باشه. 204 00:14:48,845 --> 00:14:49,804 ‫سلام! 205 00:14:49,804 --> 00:14:53,224 ‫اوه سونگ-سان! آفرین که هر روز میای. 206 00:14:59,564 --> 00:15:02,192 ‫مامان! دوباره اومدم. 207 00:15:02,192 --> 00:15:04,861 ‫امروز سونگ‌یی دوباره دیر اومد سر کلاس. 208 00:15:04,861 --> 00:15:08,907 ‫گفت یه‌سری کارا داشت، ولی قول میدم خواب مونده. 209 00:15:11,368 --> 00:15:13,411 ‫راستی، تو آزمون سراسری اون‌روز... 210 00:15:17,332 --> 00:15:19,292 می‌شه شما دو نفر هم بیاید اینجا؟ 211 00:15:19,918 --> 00:15:22,712 ‫احتمالاً باید برای هرکدوممون یه مشعل روشن بشه. 212 00:15:23,213 --> 00:15:26,007 ‫اگه اتفاقی قرار باشه بیفته، بعد از اون می‌شه. 213 00:15:41,648 --> 00:15:43,358 ‫در باز شد. 214 00:15:43,358 --> 00:15:44,692 ‫می‌تونیم بریم؟ 215 00:15:44,692 --> 00:15:46,152 ‫مگه اینکه اینم یه تله باشه... 216 00:15:51,074 --> 00:15:52,659 ‫این چه صدایی بود؟ 217 00:15:52,659 --> 00:15:54,911 ‫مـ ـ مجسمه‌ها دارن اینطرفی میان! 218 00:15:54,911 --> 00:15:56,538 ‫چیکار کنیم؟ 219 00:15:56,538 --> 00:15:59,249 ‫چرا دارن میان طرف ما؟ 220 00:16:03,711 --> 00:16:05,213 ‫نـــه! 221 00:16:05,213 --> 00:16:07,298 ‫جوهی-سان، چشمات رو نبند! 222 00:16:07,298 --> 00:16:08,967 ‫اگه نگاهشون کنی حرکت نمی‌کنن! 223 00:16:09,676 --> 00:16:12,053 ‫مثل اون بازی دوران بچگیمونه. 224 00:16:12,053 --> 00:16:14,472 ‫همگی، چشماتون به مجسمه‌ها باشه. 225 00:16:27,610 --> 00:16:29,737 ‫نـــــــه! ‫اوی!‫صبر کن! 226 00:16:34,534 --> 00:16:36,161 سونگ-کون، اینجا چه خبره؟ 227 00:16:36,161 --> 00:16:39,080 ‫در یکم بسته شد، ‫ولی فکر کنم تونست نجات پیدا کنه. 228 00:16:39,581 --> 00:16:40,540 ‫چرا؟ 229 00:16:41,040 --> 00:16:43,918 ‫شعله‌های آبی با گذشت زمان خاموش می‌شن. 230 00:16:43,918 --> 00:16:47,255 ‫وقتی یه نفر فرار کرد، یکی از شعله‌های نارنجی خاموش شد. 231 00:16:47,797 --> 00:16:52,135 ‫اولین فرمان احترام گذاشتن بود. ‫دومین فرمان ستایش کردن بودن. 232 00:16:52,760 --> 00:16:54,387 ‫سومین فرمان اثبات ایمان بود... 233 00:16:55,805 --> 00:16:57,557 ‫حتماً یه تله‌ست. 234 00:16:57,557 --> 00:17:00,768 ‫خطر و ترس ایجاد می‌کنه، ‫و بعدش یه امید واهی می‌ده... 235 00:17:00,768 --> 00:17:04,439 ‫شاید داره ایمانمون رو آزمایش می‌کنه. 236 00:17:04,814 --> 00:17:07,442 ‫شرمنده... دیگه نمی‌تونم! 237 00:17:09,485 --> 00:17:10,403 ‫جونگهو-کون! 238 00:17:10,403 --> 00:17:10,987 ‫هی 239 00:17:12,989 --> 00:17:13,948 ‫نرو! 240 00:17:19,078 --> 00:17:20,288 ‫نباید تکون بخوری! 241 00:17:20,288 --> 00:17:22,874 ‫اگه یه نفر دیگه بره، دیگه نمی‌تونیم چیزی ببینیم. 242 00:17:23,583 --> 00:17:25,376 سونگ-کون، اینجا چه اتفاقی داره می‌افته؟ 243 00:17:25,376 --> 00:17:26,628 ‫واسه‌مون توضیح بده. 244 00:17:26,628 --> 00:17:30,381 ‫تا وقتی که چشممون به مجسمه‌ها باشه ‫و تکون نخوریم، در امانیم. 245 00:17:30,840 --> 00:17:35,345 ‫شعله‌های آبی یه‌طور زمان‌سنجن. وقتی ‫همگی خاموش بشن، همه‌مون نجات پیدا می‌کنیم. 246 00:17:36,471 --> 00:17:42,477 ‫اما امکان اینکه اگه همه‌شون خاموش بشن، ‫اینجا گیر بیفتیم هم وجود نداره؟ 247 00:17:43,978 --> 00:17:46,522 ‫صادقانه می‌گم، انتظار نداشتم تو، ضعیف‌ترین عضومون... 248 00:17:46,522 --> 00:17:49,025 ‫تا این اندازه ازت بربیاد. 249 00:17:49,025 --> 00:17:53,613 ‫تنها دلیلی که زنده موندیم، به‌خاطر تو بود. 250 00:17:53,613 --> 00:17:55,073 ‫کیم-سان... 251 00:17:56,282 --> 00:18:01,788 ‫ولی... من خانواده‌ای دارم که منتظرمه! هنوز نمی‌تونم بمیرم! 252 00:18:01,788 --> 00:18:04,165 ‫می‌خوام زنده برگردم خونه! 253 00:18:04,165 --> 00:18:06,292 ‫بیشتر از این نمی‌تونم تحمل کنم! 254 00:18:06,918 --> 00:18:08,294 ‫متأسفم! 255 00:18:13,549 --> 00:18:14,926 ‫چرا؟ 256 00:18:16,678 --> 00:18:17,637 ‫هنوز نه! 257 00:18:18,012 --> 00:18:19,555 ‫باید هرطور شده نجات پیدا کنیم! 258 00:18:20,515 --> 00:18:23,476 ‫قبلاً هرطوری شده از پسش بر اومدم. 259 00:18:27,188 --> 00:18:29,190 ‫شما دو نفر باید برین! 260 00:18:29,982 --> 00:18:31,442 ‫سون-سان؟ 261 00:18:31,442 --> 00:18:36,197 ‫فکر می‌کنم تا زمانی که یکی از ماها اینجا بمونه، در باز می‌مونه. 262 00:18:36,698 --> 00:18:39,200 ‫شما دوتا هنوز زندگی طولانی‌ای در پیش رو دارین، باید برین. 263 00:18:39,742 --> 00:18:41,911 ‫جوهی-سان، سونگ‌-کون رو به تو می‌سپرم. 264 00:18:41,911 --> 00:18:43,413 ‫بـ ـ بله! 265 00:18:45,331 --> 00:18:48,334 ‫نه... اوه، نه... نه... 266 00:18:48,668 --> 00:18:51,629 ‫پاهام... جون ندارن... 267 00:18:52,797 --> 00:18:55,299 ‫احتمالاً موقع درمان سونگ-کون زیاد از خودت کار کشیدی. 268 00:18:56,008 --> 00:18:58,511 ‫سون-سان، با جوهی-سان فرار کنین. 269 00:18:59,929 --> 00:19:01,180 ‫همین الان گفتم من می‌مونم 270 00:19:01,180 --> 00:19:03,599 ‫پس کی جوهی-سان رو می‌بره؟ 271 00:19:03,599 --> 00:19:05,435 ‫وقت نداریم. عجله کنین! 272 00:19:06,644 --> 00:19:08,062 ‫نمی‌تونی، جینو-سان! 273 00:19:08,062 --> 00:19:09,188 ‫پس من می‌مون‌‌ 274 00:19:09,188 --> 00:19:11,983 ‫بهت قول دادم برای غذا دعوتت کنم، نه؟ 275 00:19:12,608 --> 00:19:14,444 ‫از این استفاده کن تا برای خودت شام بخری. 276 00:19:14,902 --> 00:19:17,905 ‫بعد وقتی از اینجا اومدم بیرون، میام بقیه‌ی پولشو ازت می‌گیرم. 277 00:19:17,905 --> 00:19:19,949 ‫چطور می‌تونی همچین چیزی 278 00:19:21,784 --> 00:19:25,746 ‫متأسفم. ولی مثل اینکه واقعاً زمان نداریم. 279 00:19:25,746 --> 00:19:26,914 ‫خواهش می‌کنم. 280 00:19:34,589 --> 00:19:37,758 ‫خدا رو شکر. فقط منم که می‌میرم. 281 00:19:39,469 --> 00:19:41,053 ‫اگه می‌دونستم قراره همچین اتفاقی بیفته، 282 00:19:41,053 --> 00:19:43,848 ‫واسه‌ی بیمه‌ی عمر پر و پیمون‌تری ثبت‌نام می‌کردم. 283 00:19:49,604 --> 00:19:52,398 ‫حداقل یکی از شما رو هم با خودم می‌برم... 284 00:19:53,357 --> 00:19:54,859 ‫رو کنید بیاد! 285 00:20:06,829 --> 00:20:08,831 ‫من همیشه ضعیف‌ترین بودم. 286 00:20:09,415 --> 00:20:12,210 ‫بارها و بارها بابتش مسخره شدم. 287 00:20:12,210 --> 00:20:14,170 ‫ولی بازم همیشه تا حدِ توانم تلاش کردم. 288 00:20:18,716 --> 00:20:19,884 ‫ولی الان... 289 00:20:21,385 --> 00:20:22,345 ‫مزخرفه. 290 00:20:23,179 --> 00:20:25,181 ‫مزخرفه! مزخرفه! 291 00:20:27,308 --> 00:20:29,977 ‫من سعی کردم قوی‌تر بشم... 292 00:20:31,020 --> 00:20:32,939 ‫ولی نتونستم. 293 00:20:37,652 --> 00:20:42,365 ‫حتی الان هم، همه‌ی تلاشمو کردم تا تا اینجا دووم بیارم. 294 00:20:49,205 --> 00:20:53,084 ‫بیشتر این نمی‌تونستی تحمل کنی؟ ‫همه‌مون همین حسو داشتیم. 295 00:20:53,084 --> 00:20:55,836 ‫تنها کاری که داشتی می‌کردی این ‫بود که خودخواهیت رو توجیه کنی!! 296 00:20:58,714 --> 00:21:01,342 ‫اون تشکرت هم کاملاً سطحی بود. 297 00:21:01,342 --> 00:21:05,721 ‫همیشه کسایی که بیشتر از همه ‫به فکر خودشونن، منفعت بیشتری هم می‌برن. 298 00:21:06,055 --> 00:21:10,226 ‫منم یه خانواده دارم! ‫منم می‌خواستم زنده برگردم خونه! 299 00:21:17,525 --> 00:21:20,152 خدا رو شکر که فقط قراره من بمیرم؟ 300 00:21:26,784 --> 00:21:29,954 احمق ریاکار، چطور تونستی همچین فکری بکنی؟ 301 00:21:33,165 --> 00:21:36,919 ‫نه. نمی‌خوام بمیرم. 302 00:21:43,259 --> 00:21:47,221 ‫اگه فقط یه... اگه فقط یه فرصت دیگه داشتم...